ضد دیابت، کاهنده قند خون خوراکی، مهارکننده ∝- گلوکوسیداز

گروه B
مصرف دارو در دوران شیردهی توصیه نمی گردد.

(scored Tables) S.T 50, 100mg

دیابت ملیتوس، تیپ II

مهار برگشت پذیر آلفا – آمیلاز پانکراس و آنزیم های ∝– گلوکوزیدهیدرولاز روده ای و تاخیر در جذب گلوکز

در دیابت ملیتوس تیپ II، در شروع mg 25 و در صورتی که وزن بیش از kg 60 باشد، mg 50 در ابتدا تجویز می گردد، برای 3 بار در روز همراه، هر وعده غذایی تجویز می گردد.
نکته:
حداکثر دوزاژ تجویزی برای افراد دارای وزن کمتر یا مساوی kg 60، TDS، mg 50 و برای افراد با وزن بیش از kg 60، TDS، mg 100 است.
آکاربوز به عنوان دارو همراه با کلومیفن جهت القاء اوولاسیون تجویز می گردد.

حساسیت مفرط به دارو، DKA (کتواسیدوز دیابتیک)، سندرم های سوء جذب روده ای مانند زخم کولون، بیماری التهاب روده، انسداد روده، بیماری مزمن روده.

اختلال عملکرد کلیوی

نتایج تحقیقات اولیه در مورد مصرف آکاربوز، رضایت بخش بوده اما تحقیقات کافی در زمینه کنترل مناسب دیابت مادر باردار وجود ندارد.

شامل عوارض گوارشی مانند درد شکم، اسهال، نفخ، افزایش (LFT) سطح ترانس آمینازهای کبدی و زردی است.

مطالعات کافی در زمینه بی‌خطر بودن این دارو وجود ندارد. تنها مسلم است که 2 % از دوز خوراکی جذب می گردد.

میزان ترشح دارو در شیر نامعلوم است. بنابراین در شیردهی توصیه نمی گردد.

این دارو، با داروهای کاهنده قند خون تداخل دارد و در صورت مصرف همزمان با تیازیدها، دیورتیک ها، کورتیکواستروئیدها، فنوتیازین ها، داروهای تیروئید، استروژن ها، ocp، فنی توئین، نیکوتینیک اسید، داروهای سمپاتومیمتیک، بلوک کننده های کانال کلسیم، فنی توئین و ایزونیازید، بروز هیپرگلیسمی و هیپوگلیسمی محتمل است.
زنان دریافت کننده آکاربوز باید از نظر سطح گلوکز سرم خون مورد پایش قرار گیرند.
از تجویز همزمان شارکول (charcoal) و آمیلاز و پانکراتین به دلیل کاهش اثر دارو پرهیز شود.
مصرف همزمان دارو با انسولین یا ترکیبات سولفونیل اوره، احتمال بروز هیپوگلیسمی را می افزاید.
در صورت مصرف همزمان با دیگوکسین، تاثیر دیگوکسین کاهش می یابد.
علایم مسمویت با آکاربوز شامل افزایش نفخ، اسهال و درد شکم است. در صورت بروز این علایم باید بلافاصله مصرف دارو قطع گردد.

آکاربوز در ادرار و مدفوع، دفع می گردد.